Ματεθελοκοιλοδουλία ποιητού(τμήμα 9o)-Δεν έχεις να ελπίζεις παρά στην ανέλπιστη γοητεία του τίποτα

Ήθελα να γράψω
μία γούνα που θα ράψω
προς τιμή σου και για χάρη
κάποιου πού 'φθασε στον Άρη.

Άλλη δόξα θε να βρεις
παρέα με την άδοξη κιθάρα
πλάι στο μουνί της πλα'ι'νής
κοντά στο Σπύρο και τον Κλάρα.

Σιωπή ανείπωτος ανέτειλλεν εκεί
που χάθηκαν τα όρη και σημάδια
για κοντόφθαλμο σου άφησαν τα βράδια
μιας πορείας-διαδρομής στη γη.

Φυτοζωείς και σύρεσαι κοντά
σε μίαν αγενή σου αγκαλιά
που δόξα θε να βρει και νιότη
στον ακάματο γαμβρό τον πότη.

Ανάρπαστος παραφιλολογία.
Και βραδύκαυστα σημάδια
που σου άφησαν τα χάδια
για μιαν εύρυθμο παρία.

Γιαν μιαν ασήμαντον αιτία
πού 'σαι μες στο μαύρο χάλι
μιας ιδέας φαεινής-τι κρύα..!-
'δειάζοντας ελάχιστα μπουκάλι.

Όροι μου δυσνόητοι
και αφανείς μου λέξεις!
Πόροι μου ανόητοι
βιαζόμαστε να παίξεις!

Άλλη πίπα,πια,δε θες
και άλλη πίτσα,πια,δεν τρώγω
την αυριανή που είμαι με πληγές
που 'χάραξα ζωή και,τώρα,λόγο.

Στην ευτυχία,πια,ελπίζεις
άδοξα πως θα δικαιωθείς
και,τώρα,μόνον που κομίζεις
γράμμα πως θα γίνεις μαχητής.

Γραμμένο με πεντάστερα
και τυπωμένο pour plaisir
για τα καμώματα του Ληρ
πιο καθαρά και ξάστερα.

Οι γωνίες σου οξείς
και τόνοι μες στη μέση
μιας παρέας βραδινής
που χάθηκε στην Έσση.

Το μέλλον έχασα και δρόμο
που αναλαμβάνω έχω
(ένδειξη πως δεν κατέχω
ούτε πια φοβία ούτε τρόμο).