'Θυμήθηκα να γράψω
με ιδρώτα που θα στάξω
τραγικά απ'το περβάζι
μες 'στην έρημο ή το χαλάζι.
Δολίως ήτον η ζωή σου όλως κύπτουσα
και ήμουν,δυστυχώς,ρωμαντικός ιππότης.
Φουσκοθαλασσιά που τα κοχύλια ρίπτουσα
που κατηυνάσθη(τρώγοντας και πίνοντας ο Φώτης).
Επάνω σου δε 'ζήλευσα
το κάτι άλλο('νόμιζες πως είχες).
Μερικά κομμάτια 'σκύλευσα
της Γαίας πού 'χανε γεμίση άσπρες τρίχες.
Το μέλλον δεν προέβλεψα σωστά
και ήλθε το παρόν φουριόζικο
να 'πη ποσό 'πονούσεν η καρδιά
που τελεσφόρησε,διαβηματίζοντας μαφιόζικο
το Δέρας μου το ευγενέστατον εκείνο
πίνοντας την ομορφιά,μες 'στων αγρών το Κρίνο..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου