Συνάγοντας τα μέρη 'ς την ολότητα

'Πέρασαν γενιές για να σε 'ξαναδώ.

'Μεγάλωσες αιφνίδια και άλλαξες πολύ.

'Σ τα όνειρά σου ερευνούσα το γιατί

κ'εσύ μ'εγκαταλείπεις τόσο ξένο 'ς το χωριό.

Ταυτότητα δε 'βρήκα συγγραφέως χαλκεντέρου.

Πένης,πλάνης να παιδεύω τη μοναδική μου γλώσσα

τα υψίπεδα της Πίνδου για να κατακτήσω

με λόγι'άφθορα,πρωτάκουστα 'ς τα χείλη και να σβύσω

τα κεριά των γενεθλίων με την άνοδο των S300,

ένδειξη απόδειξης του 'γυμνασμένου συνεταίρου.

Τίποτε δε 'θέλησα να 'πώ,

εκείνο,τώρα,που 'σκεφτόμουν εμπαθώς.

'Μπρός 'ς τον αέρα τον κοπανιστό

τύφλα νά 'χουν οι μουσώνες,είπε τις σοφός.

Πιθανολόγημα περιωπής

θα είναι πάντα κάθε λέξη

σου,αφήνοντας να διατρέξει

κάθε σου ικμάδα κοίλης γης.

'Σ την αναπηρική καρέκλα

'ξάφνου εμφανίστηκε η Θέκλα.

Ήταν τόσο πρόχειρα και ταπεινά

-ο 'λίγος ενθουσιασμός μες 'ς την καρδιά.

Δυσθεώρητον το ύψος.

Που σου επεβλήθη γύψος.

Όταν πρέπει,να διαλέγεσαι,

μονάχα να εκφράζεις και να λέγεσαι..