Καλειδοσκόπιο πυρών φιλίων.
Μελτέμια Ρέμου
'στο απόγειον ανέμου.
Έμβασμα Σατύρου
'στο ζενίθ ονείρου.
Ενοχικές αυτές οι έξεις
μες 'στο διάκενο της λέξης.
Μόνος πάντα 'στην αλήθεια
που μου γίνεται από 'νωρίς συνήθεια.
Ατσαλένιες οι αράδες
μες 'στις άπλυτες μπουγάδες
'σε χρυσόξανθο ημίφως.
Πλάθοντας το κοσμοείδωλο μιας εμμονής,
δημιουργώντας μες 'στο πουθενά τα πάντα,
μια ολόκληρη ζωή εθιστική επί της γης,
τη σχιζοφρένεια υμνώντας με γιρλάντα.
'Στην παγερή μου μοναξιά τα πάντα ήσαν τρένο,
ανθοδέσμη 'ντροπαλού,σαγήνη του ερωτευμένου
για παιδί προοριζόμενα αιώνια καταραμένο
πού 'χε συντροφιά τη Μάιρα νοός εξωνημένου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου