Εγκεφαλογράφημα στιγμής εμπνευστικής-εφηβικής

 Αηδών στακτόχρωμος ο νους

τα μέλλοντα γνωρίζει να προβλέπει

και να διηγείται σαν τους ραψωδούς

τα ησιόδεια,ομηρικά,θηβα'ι'κά,τα έπη.

Διαμηνύοντας τον κίνδυνο της απωλείας

και υψώνοντας το λάβαρο της ευτυχίας

ήρθα να κουρνιάσω 'κεί,Αθήναζε,κοντά σου,

ορεσίβιος διαβάτης 'ς τα 'κλεμμένα όνειρά σου.

Ζηλιαρόγατος εγώ δεν είμαι.

Αμερικανός απέγινες,ω μίμε,

χάνοντας πολλή φαιά ουσία,

φτιάχνοντας ολόκληρη περιουσία,

την υφήλιο να κατακτήσεις

και 'ς το διάστημα το πόδι να πατήσεις..

'Σ το τελευταίο σου καντήλι

'τέλειωσεν ο αναπτήρας.

Ήταν η ζωή αυτή,της μοίρας,

ως αερικόν ταξίδι κάνοντας Απρίλη.

Λόγια διασπείροντας 'ς το δρόμο,

τρέχοντας για να προλάβω τον καφέ

μου,έριξα 'ματιά λοξή 'ς τον τόμο

που μου έδωσες να μελετήσω,

'βυθισμένος διασκεδάζοντας με αμανέ,

'σε ύδατ',αχαρτογραφήτως,που καλούμαι να βαδίσω..